در راستاي اينکه امروز روز بدي داشتم و الان حالم زيادي خوبه ، تصميم گرفتم يک اعتراض­نامه واسه مطلب رفيق شفيق عزيز " آيت" بنويسم.

پاراگراف اول که هيچ چي نداره! پاراگراف دوم و سوم هم ايضا.

ميرسيم به اشاراتي که آقا مرقوم فرموده بودند. اين هم توضيحات:

( ياد آوري مي­شود که تمام موارد اعتراض با قصد و غرض نوشته شده است. )

الف ) آيت خان علاقه زيادي به ابهام و اين حرفا دارن. منظورشون از رشته­هاي تحصيلي دوستان رو اگه بخوام صريح و رک بيان کنم ميشه : بجز من تمام دوستانم در رشته­هاي غير انساني تحصيل نموده­اند.

ب ) هر کس ده تا يازده دقيقه با ايشون صحبت کنه متوجه گرايشات خشونت­طلبانه ايشون ميشه. نتيجه همين خشونت ذاتي در طرفداري از سلطان پروين و فيلم­هاي سري "اره" ديده مي­شود.

ج ) رفيق شفيق نادرست مرقوم فرموده بوديد. ما از رئال مادريد متنفر نيستيم. ما از رئال مادريد خيلي خيلي خيلي بدمون مياد. با تنفر فرق داره.

د ) من از طرف ساير دوستان اين افترا و شايعه­پراکني را محکوم مي­نمايم. آقا چرا مبهم صحبت مي­کني!؟ ما فقط بعضي اوقات ورق کلاسور بازي مي­کنيم. تازه کي بود هميشه تو جيبش سه سري کارت ماشين و هواپيما داشت ، دوران مدرسه رو ميگم ؟؟؟

ي ) حالا ديسک کمر داري و نمي­توني جلو کامپيوتر بشيني به ما چه!

ه ) حليم انواع مختلف داره. بعضي رو با شکر مي­خورن ، بعضي رو با نمک. چند دفعه تا حالا اين رو بهت يادآوري کردم ؟؟

دوباره الف ) من قبل از دوران مدرسه فکر مي­کردم رو سردر تمام بانک­ها ، اسم من رو نوشتن. چه حالي مي­کردم.