اولش اینکه اون بارون کی اومد که من نفهمیدم ؟؟ عصر که من خواب بودم ؟؟

خوب راستیتش الان که دارم می­نویسم ، در واقع دارم با تو حرف می­زنم آیدین ! بقیه اگه تا یه ماه دیگه این چیزا رو بخونن یه کوکاکولا رژیمی واسه خودم و تو و فریبا میخرم !

من تو رو هزار و خورده سال ه که می­شناسم و تو هم همین طور . جفتمون می­دونیم که اگه قرار باشه یه کاری رو دوتایی انجام بدیم ، حتما انجام میدیم و جفتمون می­دونیم که حداقل واسه یه مدت کوتاه می­تونیم اطرافیان و دوستانمون رو راغب به انجام یک کار مشخص بکنیم. تو این موارد که شکی نداری ؟؟

ولی چرا این یکی نشد؟؟؟ جدا چرا نشد ؟؟ چرا نتونستیم آیت رو بیاریم تو کار ؟؟ آیتی که من همیشه معتقد بودم و هستم که قلم خیلی وحشتناکی داره ! * یا مثلا حسام که مثل چی فی­البداعه طنز می­ریزه بیرون ؟ یا اون صالح عزیز عصبی که با اون چشمهای قشنگ و اون گوشی معرکه­اش روزی 5 تا سوژه ناب می­تونه ثبت کنه ؟! و یا حتی چرا من و تو که خیلی اینجا رو دوست داریم ، زیاد نمی­نویسیم ؟

نمی­خوام با نوشتن دلایلی که پیدا کردم نوشته رو طولانی کنم . اصلا دلم نمی­خواد اگه احیانا یکی از دوستان اینجا رو باز کرد حوصله­اش نگیره این چیزا رو تا آخر بخونه. پس نمی­نویسم و صبر می­کنم تو چیزایی که به ذهنت می­رسه رو بنویسی ، تا منم در ادامه بنویسم تا هرچه بیشتر رسیدنمون به نقطه انفجار رو عقب بندازیم .

* : خودت که می­دونی وقتی از یه کار شدیدا خوشم بیاد و خودم قادر به انجامش نباشم، از صفت وحشتناک استفاده می­کنم.